Taiwan i Kagami z Taiwanu – piechotą po świecie…

Ugośćmy Taiwan w naszym domu!

Poniżej rozmowa z naszym gościem:

Jak podróżujesz?

Zawsze piechotą. Jak ludzie pytają mnie, jak podróżuję, nie mogą mi uwierzyć. Tutaj, do Krakowa, przyszedłem z Budapesztu. W 2 miesiące.

Podróżuję bez pieniędzy. Na prawdę. W Azji, gdzie przeszedłem 8 miesięcy zbierałem jedzenie przy drodze. My mamy inny klimat, jedzenie rośnie sobie po prostu przy drodze. W miasteczkach wymieniałem owoce na chleb. W Europie jest trudniej. Szukałem jedzenia w koszach z supermarketów, ale zawsze są zamknięte. Raz w Austrii był otwarty, a w środku czekoladki, ciastka, słodkości, owoce, sery, jogurty – raj! Nie mogłem uwierzyć, że to wszystko się wyrzuca i zamyka.

Śpię na dworze, na zewnątrz. W Europie potrzebuję ciepły śpiwór, namiotu nie mam. Ludzie pytają: “A co, jak potrzebujesz toalety?” To idę do restauracji. “A co jak potrzebujesz wody?” – idę i proszę ludzi o trochę wody z kranu.

Czasem ktoś się dołączy do mnie i idzie ze mną kawałek. Rozmawiamy o wszystkim.

Dlaczego podróżujesz?

W moim kraju nauczyciele wciąż powtarzają “Musisz przeczytać 10.000 książek i przejść 10.000 kilometrów, aby być mądrym”. Wszyscy to powtarzają, ale nikt tego nie robi. Każdy ma coś innego, ważnego do zrobienia. Nie ma czasu, pieniędzy, możliwości. Chcę udowodnić, że da się. Że można przejść 10.000 kilometrów bez pieniędzy.

Od kiedy podróżujesz?

Zacząłem rok i 2 miesiące temu z lotniska w Osace, Japonii. Przeszedłem Japonię, potem dostałem się do Hong-kongu i Macau. Na chwilę wróciłem do domu. Potem znalazłem tani bilet do Wiednia (300 EUR) i przyleciałem.

Ile jeszcze chcesz podróżować?

5-7 lat. Dlaczego? Bo zauważyłem, że wystarczy 3 miesiące, aby nauczyć się języka obcego. Więc policzyłem ile państw chcę odwiedzić w Europie i ile czasu mi potrzeba.

Jakie widzisz różnice między Azją, a Europą?

W Azji zawsze musisz słuchać rodziców i starszych. Uczą Cię być posłusznym tym, kto jest wyżej. W Europie uczą o osobowości, byciu indywidualnością. Jak kawa i herbata. W Europie pije się kawę – każdy ze swojego kubka. W Azji pije się herbatę – robimy czajniczek herbaty i się dzielimy. Podobnie jemy – jemy wspólnie, te same dania, ze wspólnych talerzy. W Europie każdy zamawia swoje danie. W Azji ceni się relacje, a w Europie indywidualność.

Niezwykłe zdarzenie?

Po 10 dniach w Europie zostałem okradziony. Straciłem wszystko, oprócz paszportu. Byłem załamany, nie wiedziałem co zrobić. Policja austriacka pokazała mi schronisko dla bezdomnych. Patrzę, a tam młodzi, zdrowi ludzie siedzą i nic nie robią. Czytają albo rozmawiają. Wygodnie im. Czekają na darmowy lunch. Pomyślałem – jestem szczęściarzem i wyruszyłem dalej.

Co myślisz o tym świecie?

Ten świat jest ciemny i zwariowany. Chyli się ku upadkowi. Dużo strasznych, ale niewidocznych rzeczy się dzieje. Ludzie zdają się tego nie widzieć. Ale jest na nim dużo pojedynczych, anonimowych bohaterów. Takich, którzy dbają o środowisko, pomagają chorym lub biednym. Nie wyrzucają jedzenia, nie marnują wody. Więc ten świat jest też super dobry dzięki tym bohaterom.

Co myślisz o życiu człowieka?

Człowiek i zwierze muszą jeść. Oboje chcą zapewnić sobie jedzenie. Ale człowiek dąży jeszcze do czegoś więcej. Chce robić więcej rzeczy, niż zdobywać jedzenie (pieniądze). To jest prawdziwe życie człowieka – te rzeczy, które robi więcej, niż zdobywanie jedzenia.

Taiwan
Kagami i Kacper
miniatura
Miniatura Krakowa przy Bramie Floriańskiej
inspiracje
Co siedzi człowiekowi w głowie?

* Kagami jest naszym gościem. Skontaktował się z nami przez Couchsurfing. Opowiada nam swoje historie, dzielimy się jedzeniem, bawi się z dzieciakami i inspiruje nas.